Czy wiesz, że...?
Choroby przyzębia mogą prowadzić do wielu innych problemów zdrowotnych. •Choroby przyzębia są przyczyną zaczerwienień, opuchlizny oraz podrażnień dziąseł, cofania się dziąseł, krwawienia, bólu oraz nieświeżego oddechu. Jeżeli choroba przyzębia nie zostanie poddana odpowiedniemu leczeniu może powodować utratę uzębienia. •Zapalenia i infekcje powodujące choroby przyzębia mogą spowodować uszkodzenie takich narządów jak serce czy nerki lub doprowadzić do innych poważnych problemów zdrowotnych.
HERPESWIROZA PSÓW
Herpeswiroza jest chorobą wywoływaną przez typ 1 Herpes wirusa psów (CHV-1). Zakażenie wirusem jest bardzo groźne, a nawet śmiertelne dla szczeniąt do 4 tygodnia życia. Nie stanowi jednak zagrożenia dla starszych i dorosłych psów, u których może wywołać lekką infekcję dróg oddechowych i rodnych, często niezauważalną przez właściciela. Wirus nie jest zagrożeniem dla ludzi.
Najbardziej narażone na zakażenie są suki w ostatnich 3 tygodniach ciąży oraz szczenięta w pierwszych 3 tygodniach życia. Do zakażenia może dojść w czasie kontaktu z wydzieliną z pochwy, nosa, gardła zwierzęcia będącego bezobjawowym nosicielem wirusa.
U zakażonej suki może dojść do mumifikacji płodu lub poronienia. Mogą rodzić się również zdrowe szczenięta, które ulegają zakażeniu w trakcie trwania porodu. Szczenięta zarażają się wóczas od matki, poprzez kontakt z wydzieliną z dróg rodnych. Następnie infekcja szerzy się wśród pozostałych, niezakażonych szczeniąt w miocie
Szczenięta w wieku do 2-3 tygodni, zakażone Herpes wirusem psów typ 1, przestają ssać, są otępiałe, mają podwyższoną temperaturę. Wzięte na ręce zdradzają objawy bolesności brzucha (przez cały czas piszczą). Oddają luźny zielono-żółty kał, niekiedy z domieszką krwi, czasem można obserwować wymioty. Na skórze mogą wystąpić wybroczyny oraz widoczna wywyspka w okolicy pachwin.
Niejednokrotnie obserwuje się wypływy z nosa. Pojawiają się objawy neurologiczne m.in. wiosłowe ruchy łap. Choroba ma przebieg gwałtowny i większość szczeniąt zdycha w przeciagu 1-2 dni.
U tych, które przeżyją, obserwuje się uszkodzenia móżdżku, siatkówki, płuc i nerek. Najbvardziej gwałtowny przebieg choroby występuje u szczeniąt niedogrzanych i zaniedbanych przez matkę.
Herpeswirozę szczeniąt trudno leczy się objawowo. Chore szczenięta mają więc niewielkie szanse na przeżycie infekcji. Można je ogrzać, nawadniać, dokarmiać, ale ze względu na gwałtowny przebieg choroby, w niewielkim stopniu zwiększa to szanse na ich przeżycie.
Najlepszym rozwiązaniem jest więc szczepienie suk celem zapewnienia pełnej ochrony szczeniąt przed zakażeniem.
Najbardziej narażone na zakażenie są suki w ostatnich 3 tygodniach ciąży oraz szczenięta w pierwszych 3 tygodniach życia. Do zakażenia może dojść w czasie kontaktu z wydzieliną z pochwy, nosa, gardła zwierzęcia będącego bezobjawowym nosicielem wirusa.
U zakażonej suki może dojść do mumifikacji płodu lub poronienia. Mogą rodzić się również zdrowe szczenięta, które ulegają zakażeniu w trakcie trwania porodu. Szczenięta zarażają się wóczas od matki, poprzez kontakt z wydzieliną z dróg rodnych. Następnie infekcja szerzy się wśród pozostałych, niezakażonych szczeniąt w miocie
Szczenięta w wieku do 2-3 tygodni, zakażone Herpes wirusem psów typ 1, przestają ssać, są otępiałe, mają podwyższoną temperaturę. Wzięte na ręce zdradzają objawy bolesności brzucha (przez cały czas piszczą). Oddają luźny zielono-żółty kał, niekiedy z domieszką krwi, czasem można obserwować wymioty. Na skórze mogą wystąpić wybroczyny oraz widoczna wywyspka w okolicy pachwin.
Niejednokrotnie obserwuje się wypływy z nosa. Pojawiają się objawy neurologiczne m.in. wiosłowe ruchy łap. Choroba ma przebieg gwałtowny i większość szczeniąt zdycha w przeciagu 1-2 dni.
U tych, które przeżyją, obserwuje się uszkodzenia móżdżku, siatkówki, płuc i nerek. Najbvardziej gwałtowny przebieg choroby występuje u szczeniąt niedogrzanych i zaniedbanych przez matkę.
Herpeswirozę szczeniąt trudno leczy się objawowo. Chore szczenięta mają więc niewielkie szanse na przeżycie infekcji. Można je ogrzać, nawadniać, dokarmiać, ale ze względu na gwałtowny przebieg choroby, w niewielkim stopniu zwiększa to szanse na ich przeżycie.
Najlepszym rozwiązaniem jest więc szczepienie suk celem zapewnienia pełnej ochrony szczeniąt przed zakażeniem.